Thursday, August 11, 2011

गजल ३८

धोती चोलो दौरा सुरुवाल लाको भए आह!!
देशकै पहिरन लगाएर गाको भए आहा!।।

कति खुशी हुन्थ्यौ मन सबलाई उस्तै देख्दा
यो देशको गौरब बढन पाको भए आहा!।।

स्कूल कलेज कार्यालय सबको पहिरन राख्न
आफ्नै घरेलुको रोजाई भाको भए आहा!।।

स्वदेशकै उध्योगले कति काम पाउँथ्यो
सबको मनमा देशप्रेम छाको भए आहा!।।

सबै भन्दा ठूलो कुरा सोंच राम्रो हुनु पर्छ
गाह्रो केही हुदैनथ्यो सबले धाको भए आहा!।।

Saturday, July 30, 2011

गजल ३७

सगरमाथा शिरमाथी कति राम्रो  देश हेर
अझै राम्रो छ है हाम्रो आफ्नै भाषा भेष हेर ।।

बिर्सिने पो हुन कि अब नेपालीले नेपाली पन
दौरा सुरुवाल गुन्यु चोली बिर्से लाग्छ ठेस हेर

देखिएन कुनै प्रयास हाम्रो संस्कार जोगाउन
आफ्नै नाम  मेटाउने हरे कस्तो रेस हेर।।

आफ्नो शान आफ्नो मान गुमाउँदा जित हुने
यस्तो लाछी खेल बरु नभएकै बेश हेर।।

भाइ भाइ फुटे हुन्छ देश ऐले बिखन्डन
फाले हुन्थ्यो सबले बरु रिस, राग व्देष हेर।।

Sunday, July 17, 2011

गजल ३६

तिमीलाई तिर्खा लागे मेरो घाँटी सुक्छ बाबु
तिमीलाई भोक लागे मेरो गाँस रुक्छ बाबु।।

पढी गुनी ज्ञानी बनी फर्क आफ्नै देश संझी
तिमी टाढा हुँदाखेरी मेरो मन दुख्छ बाबु।।

परिश्रम गरौं यहीं फल्छ सुन यही धर्तीमा
तिमी साथ भयौ भने सबै दु:ख लुक्छ बाबु।।

देशको नाम उच्च पार्ने राम्रो काम गर तिमी
नराम्रो क्यै गर्‍यौ भने मेरो शीर झुक्छ बाबु।।

मैले जस्तै तिमीलाई वरपर सबले हेर्छन्
कुबाटोमा लाग्यौ भने दुनियाँले थुक्छ बाबु।।

सबै भन्दा ठूलो कुरा मति राम्रो हुनु पर्छ
पैसा भन्दा पनि तिम्रो नाम भए पुग्छ बाबु।।

Friday, July 8, 2011

गजल ३५

सधैभरी हुन्छ शान
नगुमाऊ स्वभिमान।।

जीवनमा अघि बढ्न
गर्नु हुन्न अभिमान

असफल हुन्छौ. हामी
नभएर यही ज्ञान।।

आफै ठूलो बन्नु हुन्न
राख्नु पर्छ सबको मान।।

साधा जीवन उच्च बिचार
त्यस्कै गरौं सधै सम्मान।।

Tuesday, July 5, 2011

गजल ३४

छम छम नाच्छु म त
खुशी हुँदै बाँच्छु म त।।

छोटो किन पार्नु आयु
सकेसम्म साँच्छु म त।।

सधै साथी कहाँ हुन्छ
एक्लै पनि हाँस्छु म त

घृणा द्वैष किन गर्नु
बरु माया गाँस्छु म त।।

रिस राग दम्भलाई
जरै देखी नास्छु म त।।

Saturday, June 25, 2011

गजल ३३

जीवनमा आइपर्ने दु:खसंग भाग्दिन म
हिंडीरन्छु आफ्नो बाटो पुरा नभै थाक्दिन म।।

दह्रो आँट म संग छ एक्लै हिड्न डराउँदिन
साथ आए खुशी हुन्छु कर गरी डाक्दिन म।।

अरुलाई दु:ख दिई आफु मात्र रमाउँदिन
अधिकार पाएँ भन्दै कर्तब्यलाई नाग्दिन म।।

सके गर्छु सबको हीत मर्दा जाने यही हो साथ
लाको गुन तिर भनी फेरी पैंचो माग्दिन म।।

जानै पर्छ छोडी आँखिर एकदिन यो संसार
जे छ त्यसमै रमाउँछु अरु बढी ताक्दिन म।।

Wednesday, June 15, 2011

कविता

जति बर्ष बाँचे पनि सक्रिय भै बाँचौं हामी
त्यसैले त यो जीवन सधै ब्यस्त राखौं हामी।।

सके सम्म आफ्नो काम आफै गर्ने गरौं बानी
निष्क्रिय यो शरीरमा जोस जाँगर भरौं हामी।।

बिहानको ब्रह्ममूर्त समयमै उठौं सधै
नित्य कर्म पछी एकछिन ब्यायाममा जुटौं हामी।।

शरीरलाई तन्दुरुस्त राख्न सबलाई जगाउँ अब
साना तिना रोगलाई आफै पर भगाउँ हामी।।

राती ढिलो सम्म बस्नु घाम लाग्दा सुतिरनु
दुबै कुरा बेठीक हो भनीकन बुझौं हामी।।

रक्सी, चुरोट जुवा तास सबैलाई टाढा राखौं
सकेसम्म साकाहारी अमृर भोजन रोजौ. हामी

सहज जीवन बिताउन सकारात्मक सोंच लिउँ
सके सबको भलो गरौं दु:ख कहिले नदिउँ हामी।।

एक आपसमा मिल्नु जस्तो अर्को ठूलो शक्ति छैन
भाइचाराको नातालाई अब मजबुत पारौं हामी।।